Türkçe
Tamamlanmamış Şaheser
Bir Element Becerisi kullanıldığında 15 saniyeliğine Tüm Element Hasarları %8 artar ve Maks. Canın %24'ü oranında bir Hayat Bağı kazanılır. Bu etki her 10 saniyede bir tetiklenebilir. Hayat Bağı sona erdiğinde bu süreçte emilen her 1,000 Can için Tüm Element Hasarları %2 artar. Bu şekilde en fazla %12 Hasar artışı kazanılabilir. Bu etki 15 saniye sürer.
Kullanan Karakterler — Katalizör
Hikâye
... Herkesin gayet iyi bildiği nedenlerden ötürü "Kurmalı Coppelia"nın senaryosu asla halka açıklanmamış ve yayımlanmamıştır. O gün o muazzam tiyatroda meydana gelen olaydan sağ çıkan kişiler, aradan önce sahnelenen kısımdan ve repliklerden hatırladıklarını kağıda dökmüştür. Şirketimiz de merhum Bay Coppelius'un ailesinin ve yukarıda adı geçen tarafların onayını aldıktan sonra, Bay Coppelius'un orijinal eserinin bir bölümünü yeniden kaleme alma niyetiyle ilgili materyalleri derlemiş ve düzenlemiştir. Hikayenin bir kısmının varsayımsal olduğunu ve asıl eserle örtüşmeyebileceğini kabul etsek de, bu çabamızın daha nice uğraşların fitilini ateşlemesini ve daha nitelikli girişimlerin önünü açmasını umuyoruz. ... Özet: Mareşose Avcıları, Coppelius'un planını ifşa eder. Cezaya çarptırılmak üzere olan Coppelius, öncesinde Coppelia ile son bir kez vedalaşır. ... Coppelius: Benim için söyle şarkını biricik Coppelia'm! Aşkım, günahım, ruhum benim! Benim için söyle lütfen, son bir kez! Coppelius: Kalbimin ağlarına ör kendini, sar beni kendine sıkı sıkı! Zincire, prangaya vur beni! Varsa yok olmak kaderimde senin gözlerinin önünde mahvolayım! Coppelius: Zira kararımı verdim bile. Bundan böyle beni mutlu edenlerin peşinden koşmayacağım, kendi seçtiklerime mutluluk getireceğim. Coppelius: Et edeceksen alayını! Gül gülebildiğin kadar, fakat bil ki sen benim fikirlerimle değil ancak aptallıklarımla alay edebilirsin. Coppelia: Senin için nasıl şarkı söyleyeyim sevdiğim? Bu günahı, bu kaçınılmaz cezayı hangi şarkıyla dile getireyim ben? Coppelia: Canlılar meyvenin yaldızına aldanıp içinde saklı olan zehri unutur ya hani... Herkes göz boyayan bu sanrının içinde tatmin olmuşçasına yaşıyor. Herkes kendini bu hayallerle avutuyor. Coppelia: Benim canım Coppelius'um! Gerçek şu ki peşinden koştuğun her şey bir sahne dekoru kadar boş! Elini uzattığın anda yok olacak ve ardında izi dahi kalmayacak kadar sahte! Aklını kullanan herkes bilir ki aklın çelindiği an bu yolculuğun sonu gelmiş demektir. ... Özet: Coppelia, kendisiyle birlikte seyahat eden gençlere yolculuğunun maksadını itiraf eder ve çoktan yok olduğunu düşündüğü yaratıcısının izinden gitmeye karar verir. ... Nathaniel: Hem çok saçma hem de bir o kadar sıradan düşünceler bunlar. Akıllılar her zaman aptallardan emir alır, hayat ise acımasız bir güldürüden ibarettir. Coppelia: Kesinlikle öyle efendim! O yüzden benim adıma endişelenmenize gerek yok. Yakında tüm bu korkunç acılar son bulacak. Coppelia: Beni yaratan, bana hayat veren kişi bu fani sarmala ebediyen veda etti bile. Pas tutmuş bu çarklar da onun kemikleri gibi küle döndüğünde tüm günahlar unutulacaktır ve canlılar için unutulmak, affedilmek demektir. Coppelia: Bir daha asla güneşi, ayı veya yıldızları görmem gerekmeyecek. Bir daha asla ormanlarda neşeyle öten kuşları duymam gerekmeyecek. Bir daha asla bu yalnız kalbimin onu bana bahşeden kişiden yoksun bir dünyada atması gerekmeyecek. Nathaniel: Ne yapacaksın peki? Coppelia: Etten kemikten bir fanusun içinde gibi çırpınan bu kalbim, yolculuk boyunca o günahla lekelendi bile. Pişmanlığın ızdırabıyla kıvranırken nasıl huzur bulsun benim bu zavallı, çilekeş yüreğim? ...