Yıldırım Terbiyecisi

Yıldırım fırtınası sırasında koparılmış mavi bir çiçek. Bu tacı kim takarsa, gök gürültüsünden ve şimşekten korku duymaz. Bu çiçek, yalnızca yıldırım fırtınaları sırasında açar ve sürekli yağan yağmura rağmen asla solmaz. Yıldırım Terbiyecisi, bu Yıldırım Çiçeğinin önünde diz çökerek onu saygıyla kopardı. Yıldırım Terbiyecisi, gök gürültüsü ve şimşekle korkusuzca mücadele ederken bu çiçeği daima göğsünde taşıdı. Vahşi Yıldırım Canavarı ile çarpışırken bile azmi asla sarsılmadı. Bu mor çiçeği takma fikri Yıldırım Terbiyecisi'nin içine bir anda doğmuş olsa da gezginler için bu çiçek, yıldırımı fetheden sarsılmaz azmin kaynağı oldu.

Fırtınalar içinde süzülen bir şahinin tüyü şeklinde tasarlanmış bir nişan. Bu nişanı takan, gök gürültüsünün gürlemesini ve volkanın sıcaklığını neredeyse hissedebilir. Ne gök gürültüsünden ne de volkandan korkan şahin, tüyünü yanan ormanda bıraktı. Yıldırım Terbiyecisi, tüye benzeyen şekilde mor taştan bir nişan yaptı. Mor nişan, düşmanların bakışları altında pırıl pırıl parlıyordu. Bu küçük nesne şimşek gibi ışık saçtı, sanki Yıldırım Canavarı'nın düşüşünü öngörmüş gibi. Şahin gibi Yıldırım Terbiyecisi de yıldırımı ve alevleri fethederek, nihayet Yıldırım Canavarı'nı alt etti.

Yıldırım Terbiyecisi'nin bir zamanlar kullandığı kum saati. İçinde kum yerine küçük Elektrik kristali parçaları hareket eder. Parçalar, zaman geçtikçe parçalanıp aşağı doğru akar ve kum saatinin alt kısmında bir araya gelir. Yıldırım Canavarı'nı alt eden Yıldırım Terbiyecisi, bu kum saatini mor taşlardan yaptı. Zaman şimşek gibi hızlı geçiyor. Gökyüzünü kaplayan parıltı gibi bir anda yok oluyor. Yıldırım Terbiyecisi bile hızla geçen zamana söz geçiremedi. Bu kum saatinde, gök gürültüsü ve şimşek bile zamanın asla değişmeyen kanununa uymak zorunda. Zaman sessizce geçerken, kum saatindeki parçalar sayısız kere parçalanır ve bir araya gelir. Bunu gözlemleyen Yıldırım Terbiyecisi yaşam ve ölüm döngüsünü öğrendi. Bu bilginin verdiği güçle canavarı alt etmeyi başardı.

Bir zamanlar Yıldırım Terbiyecisi'ne ait olan bir kadeh. Belki önceki sahibi, yıldırım içerken bunu kullanmış olabilir. Onca kudretine rağmen Yıldırım Terbiyecisi sadece bir ölümlüydü ve o da duygularının esiriydi. Tıpkı çakan şimşekler gibi öfke ve sevinç de aniden gelip giderdi. Bu kadeh, Yıldırım Terbiyecisi'nin hem başarılarına hem de keder ve kahkahalarına tanıklık etti. Yıldırım Terbiyecisi'nin ailesi kurban edilirken kullanılan şarabı bu kadehten içtiler. Yıldırım Terbiyecisi'nin canavarın inine girmesini sağlayan cesaret bu kadehten geldi. Son günlerini yalnız geçiren Yıldırım Terbiyecisi'nin tek yoldaşı bu kadeh oldu.

Çok eski bir taç. Yatışan şimşeğin ışığıyla parlıyor. Bir zamanlar vahşi Yıldırım Canavarı, halkı muazzam şimşeğiyle esir etti. Ancak bu şimşek, yalnızca bir an parladı ve aynı şimşek gibi kudreti de bir anda yok oldu. Yıldırım Terbiyecisi, canavarı yıldırım fırtınasında alt etti. Bu tacı ganimet olarak aldı. Fakat geçmiş, asla tümüyle yatıştırılamaz.