Vourukasha'nın Parıltısı

"Masum kızım, Khvarena'm..." "Seni başka bir anneye vereceğim. Onu sev ve ona sadık ol." "Onun benden bir eksiği yok ve onun ışığı benden çok daha parlak." "Bir keresinde rüyamda yüzü olmayan bir kabus gördüm ve bu, beni çok korkuttu." "Bu yüzden seni, bedenimden ayırdım ve senden bu kabusları durdurmanı istiyorum." "Khvarena'm, gözümün feri..." "Karanlık dalganın geleceğine dair onu daha önce uyarmıştım, senin kaderin de buna dayanıyor." "Lütfen korkup kaçma, Khvarena'nın ışığının sönmesine izin verme ve anneni utandırma." "Kendimi ölümlüler için feda etmek benim kaderim olabilir ama fedakarlıklar, yeni hayatlar için güzel başlangıçlardır..." "Şimdi yeşil ananın kollarına git. Kaderini onun diyarında bulacaksın." "Khvarena'm, saf kızım..." "Tamamen değişeceksin. Ayrılık ve ölümle yüzleşeceksin." "Tüm bunların ardından ölümsüz olacaksın ama bu da kolay bir şey değildir..." "Amrita Efendisi ile Çimenlerin ve Ağaçların Efendisi ilahi formlarını senden önce kaybedecekler..." "Onlar unutulacak ve yalnızca senin fedakarlığın hatırlanacak." "Khvarena'm, çiçeklerin kızı..." "Korkudan geri çekilmeyeceğine eminsen..." "Kendini yeni hanımının kollarına bırak."

Kimsenin hatırlamadığı bir zamanda, kum fırtınası felaketinin cenneti yutmasından önceki gecede, çiçekler ve ağaçlar, ölümlüler diyarından, onların umutlarından ve felaket içindeki geleceklerinden bahsetti. Yaklaşılmaması gerekenler gri ölümü getirdi ve karanlık dalgalar saf nehir kıyısına vurdu, ancak yeni doğmuş bitkilerin ve canavarların ölümlüler ile birleşmesiyle bu kötü dalgalara karşı konuldu. Çimenlerin ve Ağaçların Kraliçesi, Kızıl Kumların Efendisi ile bağını kestikten sonra geçirdiği yalnız yıllarda Khvarena'yı bir kutsal kuşa dönüştürdü ve onu, yaşam ile ölüm arasındaki muhafız olarak iki dünyayı da korumakla görevlendirdi. Kutsal kuş çamların, selvilerin ve kış nilüferlerinin arasında yaşadı ve hâlâ birliğin olduğu zamanları gördüğü rüyalara daldı, ancak felaket geldiğinde uyandı ve kaçınılmaz sonuna gitti. Daha sonra tıpkı o kahinin de söylediği gibi yağmur ormanına kasvetli ve ölümcül bir karanlık çöktü... Birlikteki kişinin uyardığı gibi karanlık dalganın canavarları her yeri kapladı ve yeni doğmuş olan yağmur ormanını silip süpürdü... Bu karmaşanın ortasında su diyarının eski lideri öldü ve bedeni de saf çiy denizi olan Amritaya dönüştü, buna rağmen bu deniz, Hiçliğin yok ettiği bu ıssız diyarda kurudu. Ancak Çimenlerin ve Ağaçların Hanımı'nın yas tutmaya vakti yoktu. Sayısız tohumun ana ağacının beslenmesi gerekiyordu... Karanlık kusurları ortadan kaldırmak ve Amritanın saflığını güvence altına almak için Simurgh, kutsal formunu bozdu. "Çiçeklerin Khvarena'sından doğan her güzel şeyin kaderinde solup çamura dönüşmek vardır." "Bunlar solduktan sonra yeniden doğar ve Amritadan beslenirler. Çiçek denizindeki canlılar için 'ölüm' bir sorun değildir."

"Sana bir Khvarena parçası vereceğim, arkadaşım. Onu kendine yakın ve güvende tut." "O, çiçeklerin bilgeliğinden ve gökyüzünün damarlarından gelir. O, hayatın saf özüdür." "Khvarena, çiçeğin kalbindeki bir nokta ve Amrita denizindeki bir ışık damlasıdır." "Karanlık hiçlik, tüm hayatı yutmak için gelene kadar lütfen hediyemin kıymetini bil..." Bu hikaye çiçekler ve yapraklar arasında aktarıldı, meyveler ve çekirdekler tarafından hatırlandı. Çiçeklerin Hanımı solup toz olduğunda, çölün efendisinin sahte bir rüyaya kapıldığı zaman, zalimler, her daim hareket eden kum tepelerinin altına gömüldüğünde ve azimleri tükendiğinde, topraktan gelen her şey, altın kumlara döndüğünde ve rüzgarla gelen yağmur ormanına gittiğinde... Çimenlerin ve Ağaçların Kraliçesi dünyayı sessizce izledi ve bu dünyadan göçüp gidenleri ve birliğini hatırladı. "Lütfen bu Khvarena'yı benim için koru, benim yoldaşım, canım arkadaşım." "Biz gittiğimizde ölümlüler, beşiğinden yeni alınmış bebekler gibi buralarda gezecek ve kaybolacaklar." "Zayıf olmalarına rağmen vahşi rüzgarları, kızgın ateşleri ve kendi kusurlarını fethedecekler." "Ancak benim korktuğum şey, öngörebildiğim felaketler değil, kaos içindeki karanlık..." "Yalnızca bu karanlığın kötülüğü ve 'ölümün' tehdidi, tomurcukları ezebilir." Yaldızlı kumlar, geçmişin sarayını yuttuğunda Çimenlerin ve Ağaçların Kraliçesi kadim anlaşmayı yerine getirdi. Khvarena'nın vasiyetini yerine getirerek onun için güzel bir form yarattı ve onu eşi benzeri olmayan güzellikte bir hayatla süsledi. Bu, sayısız kuşun renginin göründüğü ve sayısız çiçeklerin şarkısının söylendiği kutsal kuş Simurgh'un formuydu... Vahanın son rüyası tek bir bedende toplanarak kutsal kuşun bedeninde saklı saf, parlak ve sonsuz bir çiçek denizine dönüştü.

Bahçenin Hanımı bu dünyadan göçtükten sonra, Çimenlerin ve Ağaçların Kraliçesi kum deniziyle olan bağını kopardı. Deli aşkını ve imparatorluğu bırakıp yağmur ormanına dönmeyi ve hayatı korumayı seçti, böylece ormandan yeni bir hayat doğdu, bilgeler ortaya çıktı ve yeni bir yurt meydana geldi. Dayanağı olmayan hayaller ölüme yol açar ve ölüm de faniler için bir uyarıdır. Çiçeklerin Khvarena'sı en hayat dolu şölenden ve en saf neşeden doğdu. İçinde ne çileciliğin acısı ne de otoritenin baskısı vardı. Kaderinde eninde sonunda kuruyup, solup ölmek vardı, ancak Bilgeliğin Efendisi bundan bir ders çıkarıp onu koruyup kullanmayı öğrenebilirdi. "Büyük hanımımın kehanetini unutmayasın sakın. Beni, sana o göndermişti." "Ahmaklık henüz ölümlüleri bu dünyadan silip süpürmemiş olsa da bir gün bu dünyanın dışından gelen vahşi bir karanlık üstlerine çökecektir." "Hanımımdan geriye bir tek ben kaldım. Her şeyi arındıran bitki özü benim." "Eğer en saf suya kavuşacak olursam tıpkı bir nar gibi açılıp sayısız ışık hüzmesine dönüşürüm." Böylece kutsal kuş Simurgh, çiçeklerin Khvarena'sından doğdu ve çiçek denizine uçmadan önce efendisinin yanında bir süre kaldı...

"Sevgili dostum, çok bilgeydin ama erkenden göçüp gittin..." "Büyük efsanelerin arasında yokluğun kasveti kol geziyor." "Tıpkı ölümün, yaşamı takip etmesi ve unutmanın da hatırlamanın sevgilisi olması gibi." "Ölümün karanlığı bir tehdit olmasaydı, hiçbir yaşamın önemi olmazdı." "Unutkanlığın dalgaları, hatıralara çarpmasaydı tarihe geçecek kadar önemli olan hiçbir şey olmazdı." Geçmiş bir çağda Çimenlerin ve Ağaçların Kraliçesi, arkadaşının dileğini yerine getirdi, çiçeklerin Khvarena'sını kutsal kuşun formuna bahşederek onu yağmur ormanının bir kısmını korumakla görevlendirdi ve nasıl bir çiçeğin kaderinde solmak varsa, Simurgh'un kaderinde de fedakarlık vardı. Tüm yeşil şeylerin besleyicisi, Çiçeklerin Efendisi'nin yanında uyuduğu geceden beri bunu biliyordu... "Yeşil kutsal kuş, sayısız Khvarena çiçeklerine dönüştü ve ibibikler gibi diyarın her bir köşesine saçıldı..." "Khvarena, Amritanın hanımının saf bedeni üzerine kondu ve böylece ışıltılı çiçek denizi doğdu." "Bu denizde birçok ruh bulunur. Bunlar çimenlerin, ağaçların ve çiyin dileklerini taşırken tüm kirliliği arındırırlar." "Denizde birçok ruh bulunur. Yeşilliğin, Amritanın ve taze çiçeklerin üç anası için şarkı söylerler." Bir gece bu kız, üç ananın kollarından ayrılacak ve dünyanın büyümekte olan kirliliğini arındırmak için kendisini feda edecek...