Yaşam Çiçeği
Gömlek üzerine takılan soluk bir çiçek. Eski sahibi onu sürgünde bile giyinmeye devam etmiş, bundan ötürü bir anlamı olmalı.
Aslında her şey, sürgün edilen soylunun aile kavgasına tutuşmasından önce başlamıştı. Bu çiçek, kanın ilk damlası dökülmeden açtı. İnsanlığın zalimliğini bizzat tecrübe eden sürgün, iyi kalbini ve nezaketini geçmişe gömdü. Yine de bu solmuş çiçeğin ve bir zamanlar sahip olduğu o masum tebessümün kıymetini asla unutmayacaktı.
Ölüm Tüyü
Aslında gerçek bir aksesuar değil. Sürgünün doğada rastgele bulduğu sıradan bir tüy.
Sürgün, ovaları ve ormanları aşıp vahşi doğada tek başına dolaştı. Kararan bulutların ardından masmavi bir tüy omzuna düşüverdi. Tıpkı sürgünün kendisi gibi, bu tüy de telaşla şahinden kaçmaya çalışan bir kuştan düşmüştü. Bu tüy, yuvasını kaybetmiş özgür bir kuşun ruhunu temsil ediyordu, tıpkı sürgünün kendisi gibi.
Kadim Kum Taneleri
Kristal kapağı kırılıp içindeki ibreler kaybolduktan sonra bile eski sahibi bu saati son nefesine kadar sakladı.
Bu cep saati soylunun eline daha küçükken geçmişti. Bu zarif saat, çocukluğunun tek tek her saniyesini kaydetmişti. Ne yazık ki gençliğinin gamsız günleri o facia yüzünden bir bıçak gibi kesildi. Yapayalnız kalan soylu artık bitmek bilmeyen bir sürgüne zorlanmıştı.
Eonotem Kadehi
Ağır metalden yapılmış soluk bir kadeh. Bir zamanlar onu süsleyen mücevherler sökülmüş.
Bu gümüş kadeh sürgün edilmiş bir soylunun aile yadigarıdır. Bir zamanlar kadehin dışında üzerine aile arması kazınmış bir mücevher vardı. Fakat ailesini rezil eden sürgün, bir zamanlar gurur duyduğu o sembolü kadehin üzerinden kazıdı. Bu yüzden kırılan kadehin içine artık herhangi bir sıvıyı koymak imkansızdı. Yine de sürgün yolculuğunun sonuna dek bunu yanında taşıdı.
Logos Tacı
Aslında saygın bir taç olmakla birlikte üzerindeki kraliyet nişanı çıkarıldığı için artık o saygın itibarı temsil etmiyor.
Sürgün, çocukken görkemli bir evde yaşardı. Gamsız bir çocukluk geçirmişti, gümüşten yapılmış saray onun oyun alanıydı. Çok eski zamanlarda, babasının tacı asaletin ve soyluluğun simgesi olarak görülürdü. Fakat yıllar sonra çıkan bir aile kavgası, çökmeye yüz tutmuş sarayı kana buladı. O günden sonra bu taç, işlediği suçun bir kanıtı olarak sürgünün elinde kaldı.