Nergisin Rüyası

Ancak yine de bu krallığın üzerine bir gölge düştü. Ejder, kahramanı yendiği için değil, her ikisi de beraber dünyada kaybolduğu için. Karanlık sular kadar yoğun bir kaosun, üzüntünün ve sonrasında gelen ayrılığın ortasında Müdür ve onun kız kardeşleri, kötülüğü kökünden kazımak için bir yolculuğa çıktılar ve Vekil, savaş için yapılmış gemiye bindi ve sonunda kendini suların altında buldu. Nergis kahramanları ve birçok şövalye, ejderler ve erdemli bilgeler etrafa saçıldı. Bazıları Gölge Mareşosesi ile Özel Güvenlik ve Teftiş Devriyesi tarafından alındı ve bir daha bu diyara gölge düşmemesi için çalışmaya başladı. Bazıları yabancı topraklardan gelip giden kaşifler tarafından alındı ve o andan itibaren dünyanın sınırlarını görmek için gerçek bir maceraya çıktı. Bunun üzerinden birçok yıl geçti. Bazıları bu tür olayların gelecekteki hikayeleri engellemesinin önüne geçmeye çalıştı ve bu uğurda makinaların ve demirden gövdelerin sırlarını kullanmaya çalıştı. Bazılarıysa normalin dışına çıkıp bu hikayelerin yeniden başlaması için perilerin adına, tahayyülün ötesinde bir yolculuğa çıktı. Solmuş çiçeklere değer verenler olduğu gibi bazıları da akşamüstü olunca henüz maceraları sona ermemiş olanları anarlardı...

Kahramanların olduğu yerde kötü büyücüler, şövalyelerin olduğu yerde de kötü ejderler olur. Kahramanın elinde her zaman kutsal bir kılıç, büyücünün ise yanında hep bir çeşit büyü kitabı vardır. Maceralar arasında artakalan zamanlarda kahramanlar, büyücüler, şövalyeler ve uğursuz ejderler henüz doğmadan önce herkes, Müdür Yardımcısının şapkasına iliştirilmiş, bilinmeyen bir kuş türüne ait olan tüye bakar dururdu. Küçük maceracılar, tüyün dile gelse kim bilir nasıl öyküler anlatacağını düşündüler kendi kendilerine. Müdür Yardımcısı da birçok hikayeye tanıklık etmiş olmalıydı. Tıpkı inzivadan sonraki yaşlı kahraman kadın gibi. Öyle olmasa neden bize tüyü vereceğine dair söz veren Müdür bile onu çıkartamasın ki? "Durun bakalım, ██, ██ barışın. Kavga etmeyin." Her zaman şövalye ve uğursuz ejderi oynayan ikili, istemsiz bir şekilde başlarını salladı. "Ben burada yokken gözün ███ üstünde olacak, değil mi ███?" "Müdür ve ben işimizi hallettikten sonra geri geleceğiz, o yüzden bir yere kaybolmayın." Müdür Yardımcısı bir süre düşündü ve gitmeden önce şapkasındaki koyu yeşil tüyü kopardı. "Bunu bir süredir istiyordun, değil mi ███? Peki o halde. Al bakalım." "Bunu sana şimdilik emanet ediyorum tamam mı? Kirlenirse çok kızarım ona göre." Ancak nihayetinde bu tüy, asla bir kötü büyücünün kullandığı gizemli asa olmadı. Bunun yerine yeni sahibinin izinden giderek, geldiği yere geri dönmeden önce ayrılık felaketine neden olan kaynağa ulaştı...

Saatin ibreleri er ya da geç asıl yerlerine geri döner ve bununla yeni bir devir başlar. Bütün Nergis kahramanları, hiçbir zaman değişmeyeceklermiş gibi görülürdü. Ancak yıllar, bu son derece hassas ama kırılgan olan saatleri bile aşındırdı. Ta ki yarını ve hiçbir şey olmayan gün gelene dek. Bu cep saati, bir zamanlar makinaları çok seven küçük bir kahramana aitti. Defolu birçok parçayı ve çeşit çeşit cihazları bir araya getirerek yapmıştı onu. Sonunda bu cep saati ve hediye edilen kişi, her şeyi çözen ezeli sıvıya düştü. Ancak o sırada içindeki saat mekanizması çoktan durmuştu. "Gelecekte uzun zaman sonra, çok uzak bir yerde..." "Uğursuz ejder Narcissus'un yönettiği kara bir imparatorluk vardı." "Bir zamanlar özlemini duyduğu prenses, yaşadığı yüksek kule ile birlikte durağan ve rüyasız bir uykuya daldı, böylece ondan etkilenmedi. Narcissus buna çok kızdı ve onun hazinesini bulmak için yardakçılarıyla savaşçılarını imparatorluğa gönderdi. Adaletten yana olanların ona karşı koyamaması için uğursuz büyülerini kullanarak birçok savunma mekanizması kurdu. Prensesin hazinesini alacağına ve onu tekrar uyandıracağına yemin etti. Ancak bu şekilde onu tamamen ele geçirebilirdi." "Prensesin onlara verdiği berrak ve parlak su incisi hazinesini koruyan bir grup kahraman vardı." "Bir gün, bu inciden küçük bir yaşam doğdu." "Hımm... Buna ne demeliyiz ki? Of, ne zor bir durum. Hikayenin bu şekilde devam edeceğini bilseydim senin ismini burada kullanırdım. Başka iyi bir arkadaşın var mı?" "Arkadaş... Aslında bir tane var. Bence buraya uyar da."

Nergis kahramanlarının bile dinlenmek için maceralarına kısa aralar vermeleri gerekir. Saat çaldığında birçok kahraman ve büyücü ile birlikte şövalyeler ve kötü ejderler bir süreliğine tutsak prensesi ve zindanlardaki hazineleri unuttu. Uzaklardaki krallığın gökyüzünü kaplayan kara bulutlar bir süreliğine kayboldu ve prenses, acı içinde beklerken bakışlarını penceresinden çevirdi. Şövalyeler gittiğinde maceraların da bir son bulması gerekirdi. Bu, Nergis kahramanlarının ve diğer birçok küçük dünyanın uyduğu bir kuraldı. Merak edenler için de cevap oldukça basitti, Müdür Yardımcısının hazırladığı içecekler epey lezzetliydi. Kasvetli bir gündü ama... Bu sözün pek anlamı yoktu. Ne de olsa o, yeni evinde ne güneşin ne de ayın ışığını görebilecekti. Orada ilk tanıştığı kişi uzun ve saf olan Müdürdü. O da küçük kızla ne yapacağını bilmiyordu. Yine de onu kucaklayarak karşıladı ve elbiseleri sırılsıklam olmuştu. Müdür Yardımcısı, kızın annesi olacak yaştaydı. Kızı elinden tutarak dinlenen kahramanların, şövalyelerin ve kötü ejderlerin arasına götürdü. Bunun bir sorun olacağını düşünmüyordu. Ne de olsa buradaki içecekler gerçekten çok lezzetliydi.

Her hikayede kahramanın kendine ait bir kutsal kılıcı ve yüzleştiği baş düşmanı olur. Ancak çok yaşayan kahramanların eninde sonunda kötü ejderlere dönüştükleri söylenir. Belki de farklı hikayelerin kesiştiği yerlerde, birinin kahramanı diğerinin ejderi olabilir. Buna rağmen hikayelerin son hali genel olarak kolay anlaşılır. Kahramanlar bu nedenle kötü ejder değil, kahraman olarak anılırlar. Bu yüzden kötü ejderler, tüm güçlerine ve kurnazlıklarına rağmen kutsal kılıcı taşıyan kahramanlar tarafından her zaman yenilirler. Ejder, her şeyi yutan kanyona düşüp yok olmadan önce bir kere daha kahramanla geçirdiği zamanları düşünür ve sonunda şunu söyler: "Senden nefret etmek için bir nedenim yok. Benim gördüklerimi henüz görmediğin için beni durdurmak istiyorsun." "Yıldız canavarlar, dünyanın yaşam suyunu içip kurutacak. Yüz yıl sonra da dünyadaki tüm yaşam son bulacak." "Tüm bu ruhları kurtarmak için geri döneceğim. On yıl, hatta yüz yıl geçse bile yeni bir evren olarak tekrar doğacağım." Ancak ejdere karşı kazanan kahraman da bu uğurda kendisi için çok önemli bir şeyi kaybeder. Bir daha asla insan aklının kavrayamayacağı ve anlayamayacağı bir şeye inanmayacak ve ömrünün sonuna kadar güçlerini elementlerden almayan makinalar ve enerjiden oluşan bir krallığa sahip olacak.