Kanlı Şövalyelik

Kurtardığı genç bir kızın şövalyeye verdiği sıradan bir beyaz çiçek. Döktüğü kanlar yüzünden kuruyup sertleşmiş durumda. Gösterdiği cesaretten dolayı ona teşekkür eden genç kız, ona bir de ödül takdim etti. Kızın tüm verdiklerini geri çevirse de sonunda saf beyaz çiçeği kabul etti. "Bir şövalye için kahramanlığın kendisi zaten bir ödüldür." "Bu çiçek benim madalyam olacak. Başka bir şeye ihtiyacım yok." Çiçeği kalbinin üzerine taktı. Tıpkı zırhı gibi, kalbi de bir kış gecesi kadar zifiri karanlıktı. Tıpkı kalbi gibi, çiçek de tavlanmış bir kılıç kadar sertleşmişti.

Kanlı Şövalye'ye saplanmış sayısız kuzgun tüylerinden biri. Zira kan neredeyse, kuzgunlar da oraya gider. Kanlı Şövalye, üzerindeki kanın kendisinin mi, yoksa düşmanlarının mı olduğunu artık ayırt edemiyordu. Dökülen kanlarla dolu uzun yolculuğu sırasında nihayetinde şunu fark etti: Çıktığı sözde kahramanlık yolunda bir beyaz şövalyeyken, artık bir canavara dönüşmüştü. Tek takipçileri ardında bıraktığı katliama üşüşen kuzgunlardı.

İlahi bedenlerin ışığının vurmadığı, zamanın hiçbir manasının kalmadığı hiçliğin derinlerinde, Kanlı Şövalye bu saati saklıyordu. Yeryüzünde onun için bir yer kalmadığını fark ettiğinde, Kanlı Şövalye'nin hikayesi sonlarına doğru yaklaşmıştı. Yıkılmış kadim krallığına girdi ve canavarların ininde yaptığı savaşta can verdi. Dünyanın dibinde, kadim krallığı yok eden canavarların kökenini öğrendi. "Kadim krallık haksız bir şekilde lanetlenmiş," "Halkı birer canavara dönüşmüştü." "Şövalye kanunları böyle bir adaletsizliği hoş göremez." "Ey Hiçlik! Sana sadakatimi sunuyorum."

Aslında kahraman bir şövalyenin başarılarını simgeleyen, altın işlemelerle kaplı enfes bir gümüş kadeh. Fakat kan ve dumanın bıraktığı lekeler, bu kadehi tanınmayacak hale getirdi. İblisleri katleden şövalye savaş alanından kanlar içinde döndüğünde, ateşler içinde ve çökmüş evlerin arasında kurtarılmayı bekleyen kimsenin kalmadığını fark etti. Yenik düşen Kanlı Şövalye, dumanın kararttığı kadehi aldı ve canavarlarla dolu dünyayı yoksulluktan ve kötülükten arındırmaya yemin etti.

Bir zamanlar asil bir şövalyeye ait olan lüks platin bir maske. Kurumuş kara kan lekeleri, onun artık kalıcı olarak bir parçası haline geldi. Kanlı Şövalye, canavarı katlettikten sonra yardıma muhtaç birisine elini uzattığında, onun korkudan sindiğini görünce şunu fark etti: Kendisi de bir canavara dönüşmüştü. Uzun süren savaşın getirdiği zulüm ve kan yüzünden o da lekelenmişti. "Kendimi korumaya yemin ettiklerimin" "Gözlerinden beni koru." "Onları da benim etrafa salacağım korkulardan koru."