Geri Dönen Göktaşı

Sonsuza kadar açan bir yaz festivali çiçeği. Karların yedi kat altında gömülü olsa da solmayacak. Bazıları bunu bir taklit, sahte yaşam olarak görebilir. Çünkü yaşam değişimde, acıda ve büyümede yatar. Tanışmalarda ve ayrılıklarda. Ancak onunla tanışmamdan kalan hatıralar, birlikte taze çiçekler gibi gökyüzünde açan havai fişekleri izlemenin zevki, arkasında iz bırakmadan ortadan kaybolan o tilki gözlü kadına dair anılar... Şimdi bu solmayan çiçek ise onu hatırlatan tek şey. Sonunda aradaki fark tek bir şeye dayanıyor. Bazıları için yaşam, bu ebedi yaz çiçeği kadar sonsuz. Çoğu kişi için ise duman kadar şeffaf.

Özenle yapılmış bir dart. Yaz festivali sırasında sık görülür. Inazuma'nın hayalet hikayelerinde, bir insanla insan dışı varlığın karşılaşması hakkında bir masal anlatılır. Eşimin hamileliğini kutlamak amacıyla tapınağa adak adamaya gittim. Bilinmeyen sebeplerden ötürü dağa çıkarken, bu nesneleri de yanımda götürdüm. Yedi yaşındayken bulduğum su balonu, on yedi yaşındayken aldığım tilki maskesi ve yüzyıl da geçse solmayacak bir çiçek. Neden onunla tekrar karşılaşmayı bekledim ki? Eşimle görücü usulü evlenmedik. Hep para sıkıntısı çektik. Çocuk yapmamız da epey zaman aldı. Yine de birlikte geçirdiğimiz günler mutlulukla doluydu, öyle değil mi? Buna rağmen, o dağlık yoldan sapıp o kadınla havai fişekleri gördüğüm yere gittim. Çalıları çekip ayırdığımda, onu beyaz elbisesiyle kayalığın üzerinde otururken gördüğümü sandım. Yaklaşıp baktığımda, onun sadece güneşte uzanmış bir tilki olduğunu fark ettim. Dalların çıtırdamasını duyar duymaz zıplayıp ormana kaçtı. Meltem esintisinin kıpırdattığı yapraklar arasında süzülen ışık hüzmesi gibi bir anda ortadan kayboldu. Geriye kalan tek şey eski bir ahşap dart idi.

Küçük, süslü bir cep saati. Saat, günün belli bir vaktinde durmuş gibi. Inazuma'nın hayalet hikayelerinde, bunun insan dışı bir varlıkla karşılaşma ile ilgisi olsa gerek... Yaz festivali gecesi hoşlandığım kızla tapınağa yürürken, kayıp bir çocuğun uzaktan ağlama seslerini işittim. O dalgınlık anında yere düşerek bileğimi burktum ve cep saatini kırdım. Yanımdaki kız merhem bulmak için koşup gitti. Yoldan geçen insanlardan yer açmaya çalıştım. Dinlenmek için yolun kenarındaki bir kayalığa oturdum. Güzel maskeli kadın yanıma oturdu. "Bu yeri pek kimse bilmez." "Ancak havai fişekler en iyi buradan izlenir, bunu biliyordun değil mi?" Hayal gördüğümü sandım. On yıldır karşılaşmamıştık. Geçen onca zamana rağmen tek bir gün bile yaşlanmış görünmüyordu. Yine de... "Çok büyümüşsün. Fusen oyununu atlamamız gerekecek." "Ama şarap getirdim. Havai fişekleri birlikte izleyelim. Ne dersin?"

Suyla dolu güzel bir su balonu. Inazuma'nın hayalet hikayelerinde, bu, insan dışı bir varlıkla rastgele karşılaşmadan kalan bir yadigar olarak geçer. Yaz festivali sırasında anne ve babamdan ayrı düştüm. Bir an için su balonlarına bakmak istemiştim. Babamın elbisesinin kolunu tutarken bir anda bıraktım. Daha ne olduğunu anlamadan, kutsal tahtırevana eşlik eden insan kalabalığı bizi birbirimizden ayırdı. Tapınağa çıkan yolda torii kapılarının yanında ağladım. Dağa çıkan insanların ayaklarını saydım. Ne zaman olduğunu bilmiyorum ama gözleri tilkiye benzeyen güzel bir kadın, yanıma gelip elimi tuttu. "İnanılır gibi değil. Böylesine şirin bir çocuğu kim burada bırakır böyle?" "Ne dersin? Benimle havai fişekleri izlemek, dart atmak ve fusen oynamak ister misin?"

Bir tanrının içine nüfuz ettiği birine ait maske. Efsanevi bir tanrının suretinde yapılmış bir maske. İnsanlar sık sık efsanevi tilki kılığına girer. Yüzlerini, onun ilahi çehresine göre yapılmış maskelerle kapatırlar. Belki de onun şekil değiştirme becerisini kazanmak istiyorlardır. Inazuma efsanelerine göre her şeyin ruhu vardır. Yine de... Bu tür varlıklar, muhtemelen uzun süre önce Şogun'un baskısıyla ormanlara kaçtı. Hâlâ birçok insan, bu kutsal tilkilere ve onların başkalarının içine girebildiklerine inanır. Binlerce yıl yaşamanın hayvanlara güçler kazandırabildiğini düşünürler. Dolayısıyla bu tilki maskesinin simgelediklerine de inanırlar. Bu maskenin arkasına narin bir el yazısıyla not düşülmüş. "Üzgünüm, havai fişekler atılırken ortadan kayboldum." "Büyük ihtimalle bir daha birbirimizi görmeyeceğiz. Kendine dikkat et."