Derinliğin Kalbi

Deniz tuzlu rüzgar esintisi yüzünden rengi solmuş bir broş. Okyanus dalgalarında gezip duran bir adamın bile değer verdiği eşyaları ve anıları vardır. Büyük savaş gemisi demir aldı ve yola koyuldu. İkinci Kaptan, bir kez daha Kaptan ile birlikte limandan ayrıldı. Kaptanın tuhaf arayışı ve solup giden anıları üzerine, İkinci Kaptan balinalar ve dalgalarla bir nakarat oluşturarak kendi bestelediği berbat denizci şarkısını mırıldandı. "Soyadından vazgeçen alçak ve onu avlayan cadı (asla) denize ulaşamadı!" "Varis olamayan bilge üvey kardeş sonunda lider oldu (oldu mu gerçekten?)" "Söylenemeyen sözler... Yanılgılar için gerçeklerden de mi vazgeçmiştim?" "Her şeyi kaybedip her şeyden vazgeçtikten sonra dalgaların içine doğru batmak..." "Nihayetinde, bu kötü bir son sayılmaz. Hahahahaha!"

Kırmızı tüy uğursuzluktur, hatta belki de ölümün bir alametidir. Bir gün büyük bir deniz yaratığının cesediyle birlikte kıyıya vurdu. Alaycı İkinci Kaptan, Liyue'den değildi. Aksine, aristokrasiyle yönetilen gri bir ülkeden geliyordu. Herkes onun da bir zamanlar soylu biri olduğunu ama soyunun adını kirletmiş olduğu için dışlandığını söylüyordu. Ama bu asılsız bir söylentiydi çünkü limana ilk geldiğinde üstünde ince bir kılıçtan başka bir şey yoktu. Ve bir de pelerinine iğnelenmiş safir mavisi küçük bir tüy. Daha sonra gezgin, Kaptanla bir araya gelip denize açılarak kocaman dalgalarla ve benzer büyüklükteki deniz yaratıklarıyla mücadele etti. Bir zamanların gök mavisi tüyü kanla kırmızıya boyandı ve devasa okyanusun tuzuyla kaplandı. Son anında, içkiye doyduğu o günleri net bir şekilde anımsamıştı. Üst üste gelen dalgaların gün yüzüne çıkardığı kumlardaki hazine gibi...

Bir denizci tarafından kullanılan bronz pusula. Gezerek geçen hayatın karmaşasında, sahibinin gönlündeki arzunun olduğu yönü gösterir. Sert Kaptan bir zamanlar devasa gemisine yön vermek için bu pusulayı kullanır, ayrıca onun sayesinde gemiyi okyanusun tehlikeli sularından geçirip kocaman girdaplara hükmederdi. Bitmeyen nefretini, engel tanımayan kahkahasının ardına gizleyen kişinin de yön bulmasına yardım etti. Kendisini kaybetmiş ve umutsuz olup da ölümü ve alkolü arayana da... "Sanırım hepiniz sonunda darağacından kaçamayan hırsızın şarkısını söylüyorsunuz, değil mi?" "Ait olduğun bir yer olduğu sürece, bir balığın midesinde olmak bile sorun değil." "Hey, sen gemiye geldiğinde bir anlaşma imzalamamış mıydın?" "O anı şarapla birlikte akıp gitmedi, değil mi?" "Pekala o zaman, şimdi o anlaşmayı yerine getirme zamanı." "Öyle mi? Pekala, artık bir önemi yok zaten..."

Soluk ama incelikle işlenmiş bir şarap kadehi, denizin derinliklerinde kumlar onu aşındırmış. Zarif kadeh İkinci Kaptanın elinden düşmüştü ve suya düştüğünde ufak dalgalar yaratmıştı. Azalmakta olan ışıkta balık sürülerinin arasında gördüğü neydi? Gizli bir buluşma yerinin çiçek vitraylı pencerelerinin demirlerinin önünde, sessiz patikalar arasında neyle karşılaşmıştı? Koyu altın renkli kadeh, deniz canavarının ve İkinci Kaptanın rüyalarına doğru battıkça battı... "Günün birinde, bende bıraktığın bu aşağılayıcı izin karşılığını alacaksın." Mehtap, safirden gözleri ve o çarpıcı yara izini aydınlattı. Hatırasında, onun sureti güzel, soğuk ve gururlu bir şekilde parlıyordu. Fakat o zaman ne dediğini unutmuştu ve birden umutsuzluğa kapıldı. "Düşündüm de geçmişi kaç defa unuttum..." "Ha, geçmişi nasıl anlattığının bir önemi var mı ki?" "Tüm ölümler boşuna. Zaten batmış olan bir şeyi kurtaramazsın."

Alkol kokusuyla kaplı bir denizci şapkası. Şekli ve tasarımı sahibinin statüsünü temsil eder. Ayyaş İkinci Kaptan, sabahtan akşama kadar sarhoş bir hülyada kaybolur ve neredeyse hiç ayık olmazdı. Parça parça anılarını ara sıra ağzında gevelerken, tepeden tırnağa alkol kokardı. Neşeli Kaptan onu azarlamazdı, dahası ona önemli sorumluluklar vermeye devam ederdi. "Ne de olsa ikimiz de meteliğe kurşun atan insanlarız, değil mi? Hahahaha!" "Şarapla ıslanmış denizci şapkası, fırtınayla gökyüzüne doğru uçup şiddetli dalgalara doğru gitti." "Ana vatanlarını kaybetmeye mahkum olanlar, umut ve istekten yoksun savaşlarda çarpışır." "Hatıra denizinde kaybettiklerini, derinlerden geri almak istediler." "Rüzgar ve dalgalar uygun. Onu bulduk." "Bana rüyalarımda bile dadanan ve beni yiyip bitiren o dev yaratık..." "İntikam zamanı geldi. Sefere çıkıyoruz!"