Buz Tacı
Logos Tacı
Kadim zamanlarda kurban adamakla görevli kişiler tarafından takılan bir taç. Yıllar boyunca dondurucu soğuğa maruz kaldığı için oldukça dayanıklı hale gelmiş.
Hikâye
Derler ki, başrahipler, günleri sona ererken hep aynı manzarayı görürmüş: Soluk bir ağacın altında, gizli bir yerde bir yığın taç... Her biri bir ömür boyu tutulan sırları saklıyor. Görevinden ayrılan her başrahip, kusursuz beyaz dallardan yapılan tacını bu dünyaya adar. Her kudretli ve kadim şehir gibi, her sade görünümlü sunak da bir gün toprağa dönmelidir. Tüm refah bir gün sona ermeli. Bu, hiçbir şeyin ebedi olmadığı anlamına gelmiyor. Her döngünün sonunda dünya yenilenir. Bu yüzden sonsuzluk bir döngü içindedir. Gerçeği arayış refah getirmez, aksine refahın bir ürünüdür. Derler ki, bir zamanlar yeryüzündeki insanlar Kutsal Diyar'dan gelen vahiyleri doğrudan duyabiliyordu. O zamanlar tanrıların elçileri, cahil insanlar arasında yürürdü. O günlerde hayat zayıftı ve toprak, sonu gelmeyen buzla kaplıydı.