ค่าสถานะตามเลเวล
| พลังโจมตี | 565 |
|---|---|
| การฟื้นฟูพลังงาน | 30.6% |
ไทย
Melussistance!
พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 12% ไม่ใช่เพียงแค่นั้น! การสนับสนุนของเหล่าเมลูซีนจากหมู่บ้าน Merusea ทุกตนที่คุณเคยช่วยไว้เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง สามารถเพิ่มพลังโจมตีได้อีกขั้น สูงสุด 12% ตามจำนวนของเหล่าเมลูซีน
ตัวละครที่ใช้ — ดาบใหญ่
เรื่องราว
"...ไม่ใช่แค่ดาบกระดาษแข็งราคาถูกนะ! นี่...เอ่อ...นี่คือ... Ultimate Overlord's Mega Magic Sword ที่เอาชนะราชาปูในอดีต!" เมื่อนานมาแล้ว ก่อนที่ดอก Romaritime จะถูกเรียกว่าดอก Romaritime มีราชาปีศาจปูผู้ยิ่งใหญ่อาศัยอยู่ในท้องทะเลอันห่างไกล แม้ว่าจะไม่มีใครรู้ว่าทำไมปูถึงยิ่งใหญ่ขนาดนี้ และก็ไม่รู้ว่าดินแดนที่ปกครองโดยจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่และประชาชนของมันอยู่ที่ไหน แต่เนื่องจากทุกคนต่างพูดเช่นนี้ ชื่อเสียงของราชาปีศาจจึงแพร่กระจายไปทั่วมหาสมุทร บางทีนี่อาจเป็นความสูงส่งโดยกำเนิด? ราชาปีศาจปูที่แผลงฤทธิ์คิดแบบนี้และค่อย ๆ ยอมรับความจริงที่ว่าทุกคนเคารพตัวเองอยู่ห่าง ๆ เช่นเดียวกับมนุษย์ผู้ยิ่งใหญ่ (หรือบางทีอาจคิดว่าตนอยู่เหนือกว่า) ฝ่าบาทมักจะทอดถอนหายใจ เกลียดที่ตนเองเป็นจักรพรรดิ แล้วจักรพรรดิจะหาเพื่อนได้ยังไง? (แม้ว่าสิ่งนี้จะบ่งบอกถึงความสูงส่งด้วยเช่นกัน) ท้ายที่สุดแล้ว ก้ามปูที่แหลมคมฉับฉับเหล่านั้น ทำให้ใครก็ตามที่ไม่ชอบหน้ามันหวาดกลัวจนเผ่นหนีได้โดยง่าย ทั้งยังตัดด้ายแห่งโชคชะตาของผู้ที่มีความมุ่งมั่นกว่าทิ้ง และเหรียญทองที่กองสูงเท่ากับภูเขา Automnequi ในคลังของจักรพรรดิสามารถซื้อขนมหวานแสนอร่อยทั้งหมดใน Fontaine ได้อย่างง่ายดาย นี่คือชีวิตที่คู่ควรกับสถานะของราชาสินะ! ใช่มั้ย? เพียงแต่ว่า พอไม่มีเพื่อนที่ดีที่สามารถเล่นกับตัวเองได้ เมื่อเจอเรื่องน่าเบื่อหรือน่าเศร้า ซึ่งไม่ว่ามีขนมหวานมากแค่ไหนก็ไม่สามารถทำให้เขามีความสุขได้อีก ฝ่าบาทก็ทำได้เพียงใช้ก้ามปูอันใหญ่โตตัดแต่งพืชน้ำเท่านั้น แน่นอนว่า ฝ่าบาทปูยังไงก็เป็นเพียงแค่ปู ถึงมันจะมีแข็งแกร่งกว่าปูทุกตัว แต่ความสามารถในการตัดพืชน้ำก็ไม่ได้ดีไปกว่าปลากระเบนทั่วไปเลย! วันหนึ่ง ราชาปีศาจปูผู้ยิ่งใหญ่พ่นฟองสบู่ปุ๋งปุ๋งอย่างโดดเดี่ยว แล้วบังเอิญไปพบกับเมลูซีนตัวน้อย... "ฮว่าง! นี่กล้าที่จะบุกเข้ามาที่วังของราชาปีศาจเลยรึนี่ เจ้ามาที่นี่ทำไมกัน?" (ถึงแม้ว่าราชาปูจะพ่นไฟอย่างรุนแรง แต่จริง ๆ แล้วก็มีความสุขและกลัวนิดหน่อย เพราะทุกครั้งที่เพื่อน ๆ ในมหาสมุทรเห็นมัน ก็มักจะซ่อนตัวเงียบ ๆ เพราะความน่าเกรงขามของจักรพรรดิ เพราะงั้นจักรพรรดิจึงไม่ได้พูดคุยกับใครมานานแล้ว) "คุณปู" เมลูซีนน้อยพูด "คุณดูไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่เลย พวกเรามาเล่นด้วยกันเถอะ แบบนี้ก็จะมีความสุขขึ้นแล้วล่ะ!" "เจ้าไม่เข้าใจ" เดิมทีราชาปูคิดอยากจะไล่บี้ว่าทำไมเมลูซีนถึงเรียกมันว่า "คุณ" แทนที่จะเป็น "ฝ่าบาท" แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่พูดว่า: "ราชาผู้มีอำนาจไม่สามารถเล่นกับเมลูซีนน้อย ๆ ได้ ไม่เช่นนั้นจะสูญเสียความน่าเกรงขามของราชาไป" "ถ้าสูญเสียความน่าเกรงขามของราชาไป จะเกิดอะไรขึ้นเหรอ?" "ถ้าสูญเสียความน่าเกรงขามไป ราชาผู้มีอำนาจก็จะไม่ใช่ราชาผู้มีอำนาจอีกต่อไป นอกจากก้ามที่ใหญ่กว่าปูตัวอื่น และเกราะที่หนากว่า ข้าก็เป็นแค่ปูธรรมดา ๆ เท่านั้น" "ก้ามของคุณปูใหญ่กว่าฉันซะอีก ขาก็มีมากกว่าฉัน เกราะก็ยังหนากว่าผนังบ้านฉัน นอกจากเหรียญทองและขนมหวานแล้ว คุณปูยังมีของดีอีกมากมาย ก็น่าจะมีความสุขมากสิถึงจะถูก! ฉันรู้แล้ว ต้องเป็นเพราะความยิ่งใหญ่ของราชาที่ทำให้คุณปูไม่มีความสุขแน่ ๆ" "เมลูซีนน้อย เจ้าไม่เคยเป็นราชามาก่อน ดังนั้นข้าจึงให้อภัยต่อความไร้เดียงสาของเจ้า เจ้าต้องรู้ว่าจักรพรรดิไม่ควรเป็นห่วงว่าตัวเองมีความสุขหรือไม่" "แต่ก่อนที่คุณปูจะเป็นราชา ก็น่าจะเป็นปูนี่นา! เห็นคุณปูไม่มีความสุข ฉันก็ไม่มีความสุขเหมือนกัน ฉันจะช่วยคุณปู ละทิ้งความน่าเกรงขามของราชาเอง!" "ฮว่าง! เมลูซีนน้อยช่างไม่รู้ว่าฟ้าสูงแค่ไหน ตลอดทุกยุคทุกสมัย จะมีจักรพรรดิที่ยอมสละการปกครองโดยสมัครใจได้อย่างไรกัน!" ฝ่าบาทโบกก้ามด้วยความโกรธ "เว้นแต่...อย่างเช่น มีผู้กล้าเอาชนะราชาปีศาจด้วยดาบศักดิ์สิทธิ์ได้... ถ้าเป็นแบบนั้น อดีตราชาผู้มีอำนาจก็คงทำได้แค่เล่นกับเมลูซีนน้อยแล้ว" "โอ้! ทำแบบนี้ก็ได้เหรอ!" เมลูซีนตะโกนด้วยความยินดี แต่กลับนึกอะไรขึ้นมาได้ และพูดด้วยความผิดหวังว่า "แต่ฉันไม่รู้ว่าผู้กล้าอยู่ที่ไหน และดาบศักดิ์สิทธิ์อยู่ที่ไหน..." "อ๋อ เรื่องนี้ไม่สำคัญหรอก! ตราบใดที่ราชาปีศาจพ่ายแพ้ ไม่ว่าใครก็ตามก็คือผู้กล้า และไม่ว่าอาวุธใด ๆ ก็ตามก็คือดาบศักดิ์สิทธิ์" จักรพรรดิพูดอย่างกระตือรือร้น "วะฮ่าฮ่า! เมลูซีนที่ไม่เคยรู้ว่าฟ้าสูงแค่ไหน เจ้าเข้าใจมั้ย?" "'...คุณปูพูดแบบนี้แหละ ขอให้ทุกคนช่วยฉันด้วย!'" เธอพูดกับเมลูซีนในหมู่บ้าน Merusea ทุกคนต่างรู้สึกว่า ต้องช่วยเธอแล้วล่ะ! พวกเขาหาเปลือกหอยขนาดใหญ่มาทำเป็นโล่ และสานพืชน้ำเป็นมงกุฎแทนใบกระวาน ใช้ใบเรือที่หักใน Elynas มาทำเป็นเสื้อคลุม สุดท้ายก็ใช้กระดาษแข็งแห้งที่หายากมาทำเป็นดาบอันล้ำค่า ด้วยวิธีนี้ เมลูซีนผู้กล้าหาญจึงเริ่มต้นการเดินทางเพื่อปราบราชาปีศาจปูด้วยดาบวิเศษที่ไร้เทียมทาน จนในที่สุดก็เอาชนะราชาปูผู้กดขี่ข่มเหงได้ คุณปูซึ่งไม่ได้ทำหน้าที่เป็นราชาปีศาจอีกต่อไป ได้กลายมาเป็นเพื่อนที่ดีของพวกเมลูซีน... หลังจากการพูดคุยสั้นๆ เมลูซีนทุกตนมีมติเป็นเอกฉันท์ตัดสินใจมอบดาบทรงพลังที่สุดในหมู่บ้าน Merusea ซึ่งครั้งหนึ่งเคยส่องสว่างในอดีต ให้กับผู้กล้าที่ไร้เทียมทานเพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งมิตรภาพ