ค่าสถานะตามเลเวล
| พลังโจมตี | 608 |
|---|---|
| ความแรงคริ | 66.2% |
ไทย
Seasoned Symphony
พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 12%; เมื่อตัวละครที่ใช้อาวุธนี้อยู่ในทีมแต่ไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้ พลังโจมตีจะเพิ่มขึ้นอีก 12% และหลังจากทำการรักษา ผู้ใช้อาวุธนี้และตัวละครที่ได้รับการรักษา จะได้รับเอฟเฟกต์ "Sweet Echoes" ซึ่งจะทำให้พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 32% เป็นเวลา 3 วินาที และเอฟเฟกต์ข้างต้นยังคงเกิดขึ้นได้ แม้ผู้ใช้อาวุธนี้อยู่ในทีมแต่ไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้
ตัวละครที่ใช้ — หอก
เรื่องราว
ในช่วงเวลาอันยาวนานที่กองทัพอมตะพิชิตอาณาจักรทะเลสูง สิ่งที่ควรค่าแก่การจดจำไม่ได้มีเพียงสงครามที่ไม่รู้จบเท่านั้น ในช่วงเวลาที่อำนาจแห่งทองคำม้วนตลบเหมือนกระแสคลื่นที่โหมกระหน่ำ ในค่ำคืนหนึ่งที่ท่วงทำนองที่เทพราชารอคอย ยังเขียนไม่เสร็จสมบูรณ์ Euergetia ช่างจูนเสียงผู้ยิ่งใหญ่ผู้ใจดี ตั้งใจฟังคำแนะนำของผู้คนในอดีต และครุ่นคิดถึงคำขอร้องของพวกเขา เหล่าผู้ที่คิดถึงบ้านเกิดเอ๋ย แม้จะต้องสั่นสะท้านกับความรุ่งโรจน์อันไร้ที่สิ้นสุดของเมืองทองคำ และยอมจำนนต่อความเมตตาอันสูงส่งของเทพราชา แต่ในตอนที่ชูถ้วย เพื่อขับขานบทเพลงเพื่อเกียรติยศ พวกเขาก็เคยมองดูเสบียงทหารในจาน และคิดถึงอาหารเลิศรสในอดีต โกเลมหินไม่รู้จักความหิวโหยก็จริง แต่ร่างกายที่อ่อนแอของผู้คนในอดีตนั้น เสื่อมโทรมลงเพราะอาหารแย่ ๆ ได้ แม้แต่นายพลที่กล้าหาญที่สุด ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากภาระงานมากมาย ที่ต้องช่วยเหลือทหาร เพื่อคว้าชัยชนะอันรุ่งโรจน์มาให้ได้อย่างต่อเนื่อง คำชี้แนะของเทพราชาคือหลักการสูงสุด ไม่อาจคลางแคลงหรือต่อต้านได้ แต่ความอ่อนแอของผู้ที่เสื่อมสลายก็ไม่ได้ไร้เหตุผลเช่นกัน ในเมื่อบทเพลงแห่งความรุ่งโรจน์ควรโอบอุ้มสรรพชีวิตในทะเลสูง การเติมเต็มความปรารถนาเล็ก ๆ ของพวกเขาก็ใช่ว่าเป็นการเสียมารยาท แม้ว่าเพื่อนร่วมงานผมบลอนด์ที่กำเนิดในเผ่าพันธุ์อนารยชน จะชอบบ่นลับหลังว่าอีกฝ่ายไม่ทำการทำงานของตนเอง แต่ก็ไม่เคยขัดขวาง เดิมทีเจตจำนงของช่างจูนเสียงผู้ยิ่งใหญ่ ก็เป็นเสียงสะท้อนที่สั่นคลอนกระดูกของโลกได้อยู่แล้ว เช่นนั้นการสร้างประสาทรับรสจะไปยากอะไร? ด้วยเหตุนี้ Euergetia จึงเริ่มปรับจูน เพื่อตอบรับคำขอร้องอันน่าสงสารของผู้ที่สูญเสียบ้านเกิด และเพื่อเกียรติยศและชัยชนะชั่วนิรันดร์ของจักรวรรดิ การได้ยินและการรับรู้รสสามารถบรรเลงร่วมกันได้ เสียงทุ้มต่ำของกลองรบและเสียงกังวานใสของดาบที่กระทบกัน ล้วนเป็นตัวโน้ตที่นำมาใช้ได้ นำท่วงทำนองอันเป็นเอกลักษณ์มาจับคู่กับอาหารง่าย ๆ ก็ทำให้ทาสได้ลิ้มลองรสชาติอันโอชะในความทรงจำ และปลุกขวัญกำลังใจให้เพิ่มขึ้น แม้นั่นจะเป็นเพียงคำปลอบใจในมายาคติ แต่ภาพลวงตาและฝุ่นธุลีนั้น เดิมทีก็เป็นจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของสรรพสิ่งในโลกอยู่แล้ว Euergetia ผู้เกิดในวังสีทอง ได้รับการเลื่อนขั้นในวิหารศิลาของกระทิงและราชสีห์หิน ก่อนที่จะละทิ้งความปรารถนาของตัวเอง เธอเคยหลงใหลในท่วงทำนองที่อ่อนโยน รวมถึงขนมหวานที่หวานล้ำปานน้ำผึ้ง หากเดินหน้าตามเส้นทางนี้ต่อไป บางทีสักวันหนึ่ง ผู้ที่ได้รับการเลื่อนขั้น ก็สามารถเพลิดเพลินกับอาหารเลิศรสได้เช่นกัน ไม่ว่าจะมีความขัดแย้งและความแตกต่างเช่นไร อย่างน้อยก็สามารถใช้วิธีนี้ เพื่อให้ผู้คนพบสิ่งยึดเหนี่ยวร่วมกันได้... เพียงแต่สุดท้ายแล้ว อาณาจักรทองคำก็ไม่อาจเอื้อมไปถึงโน้ตสุดท้ายของความเป็นนิรันดร์ได้ การเปลี่ยนแปลงที่คลุมเครือและยาวนาน ได้พลิกป้อมปราการหินขาวในชั่วข้ามคืน ความชั่วร้ายและความดีงามจมลงสู่ห้วงทะเลลึกอย่างเท่าเทียม แต่ความปรารถนาที่เรียบง่ายที่สุดนั้น ความปรารถนาที่จะเป็นอิสระจากเกียรติยศ และความปรารถนาที่อยากให้ทุกคนได้ลิ้มลองอาหารโอชะ ได้ก้าวข้ามบทเพลงแห่งเกียรติยศ และยังคงอยู่ใน Fontaine สืบมาจนถึงทุกวันนี้...