ค่าสถานะตามเลเวล
| พลังโจมตี | 674 |
|---|---|
| อัตราคริ | 22.1% |
ไทย
Mournful Tribute
ภายใน 3.5 วินาที หลังจากใช้ท่าไม้ตาย ผู้สวมใส่จะสร้างความเสียหายจากปฏิกิริยาชาร์จจันทราแก่ศัตรูเพิ่มขึ้น 36% นอกจากนี้ หลังจากผู้สวมใส่ทำให้เกิดปฏิกิริยาชาร์จจันทรา จะได้รับ "Requiem of Ruin": ความแรงคริเพิ่มขึ้น 28% เป็นเวลา 6 วินาที และฟื้นฟูพลังงานธาตุให้กับผู้สวมใส่ 12 หน่วย โดยสามารถฟื้นฟูพลังงานธาตุด้วยวิธีนี้ได้มากสุดหนึ่งครั้ง ในทุก 14 วินาที
ตัวละครที่ใช้ — หอก
เรื่องราว
ในตำนานพื้นบ้านของแดนเหนือ ราชันคิมหันต์ผู้ซึ่งเคยนำความอบอุ่นมาสู่โลกใบนี้ แท้จริงเป็นน้องชายคนโปรดของราชันเหมันต์ แต่ทว่าระหว่างที่ทะเลาะกันกลับถูกพี่ชายพลั้งมือฆ่าโดยไม่ได้ตั้งใจ โลกจึงตกอยู่ภายใต้การปกครองของความหนาวเหน็บอันโหดร้ายนับแต่นั้น ผู้คนอาจจะยังไม่เข้าใจ และไม่รู้ว่าทำไมราชาผู้เมตตาถึงต้องมีพายุหิมะห้อมล้อม ทว่ามีเพียงแต่ภูตที่อายุยืนยาวเท่านั้นที่รู้ ว่าผืนดินน้ำแข็งที่ไม่ละลายตลอดทั้งปีแห่งนี้ มันมีมาอย่างยาวนานกว่าช่วงเวลาการปกครองของท่าน Tsar เสียอีก จักรพรรดิขาวผู้ปกครองเหล่าภูตและประทับบนบัลลังก์ดาราสีจาง กลับเงียบงันไม่พูดจา หลังกลับมาจากซากปรักหักพังของสุดเขตแดนเหนือ เขาใช้เวลาครุ่นคิดอยู่นานภายในป่าไม้เบิร์ชสีขาว จนในที่สุดเขาก็เปิดประตูให้แก่มนุษย์ที่เขาเคยปฏิเสธไป พระราชวังอันซับซ้อนราวกับเขาวงกตซึ่งตั้งอยู่บนผืนดินน้ำแข็ง ถูกสร้างขึ้นพร้อมกับเตาหลอมของ Snezhnograd มนุษย์ผู้ทรงปัญญาและเหล่าภูตถูกเรียกให้มารวมตัวที่นี่ ต้นอ่อนแห่งความคิดอันยิ่งใหญ่ก็ได้ถือกำเนิดขึ้นที่นี่เช่นกัน เหล่าบริวารผู้กล้าหาญที่สุดของ Tsar คอยเฝ้าปกป้องพระราชวังอันสูงส่งแห่งนี้ ตลอดคืนวันนับไม่ถ้วนนับจากนั้น หนึ่งในนั้นเป็นภูตที่ติดตามจักรพรรดิอยู่ตลอด และอีกหนึ่งก็คือมนุษย์ที่เคยพิสูจน์ความจงรักภักดีต่อองค์จักรพรรดิ สองพี่น้องเป็นคนหนุ่มสาวจากตระกูล โดยลูกชายคนโตสืบทอดตราสัญลักษณ์ของนกไนติงเกล และคอยอารักขาเคียงข้างจักรพรรดิ ส่วนลูกชายคนรองผู้เฝ้ามองดูพี่ชายมาโดยตลอด กลับเลือกทอดทิ้งชื่อเสียงของตระกูล และกำลังจะไปใช้ชีวิตอย่างไร้เกียรติที่ชายแดน แต่ยังไงก็ตาม ภัยพิบัติที่เกิดจากความเห็นแก่ตัว ก็ได้ทำให้ความคิดอุดมคติอันจองหองกลายเป็นเพียงฝันอันว่างเปล่า และได้เปลี่ยนแปลงโชคชะตาของพวกเขา องครักษ์ผู้ซื่อสัตย์ได้ล่วงรู้ความลับของเหล่านักปราชญ์เข้า จึงถูก "อสูร" ที่ไม่เคยได้รับจิตวิญญาณนั้นกลืนกิน น้องชายร่วมอุทรของเขาที่ประจำการอยู่ที่นั่นรีบเข้ามาเพื่อระงับความวุ่นวาย ทว่ากลับตายอยู่ในป่าอันรกร้างซึ่งปกคลุมไปด้วยหิมะสูงไปนานแล้ว หอกยาวที่ประดับด้วยขนนกสีขาวเงินถูกพบเจอ แต่มันกลับถูกย้อมไปด้วยเลือดชนชั้นสูงจนกลายเป็นคราบสีดำ หลายปีต่อมา เหล่านายพลผู้สืบทอดตระกูลก็ได้ละทิ้งบ้านเกิดไป และเดินทางไปชายแดนรกร้างเพื่อล้างแค้น ทุกครั้งที่จับหอกในมือ เขาก็มักจะนึกย้อนกลับไปตรงหน้าประตูของพระราชวังโบราณซ้ำแล้วซ้ำเล่า ค่ำคืนอันยาวนานที่เต็มไปด้วยหิมะและความโศกเศร้า คำพูดของเพื่อนเก่าที่อยู่บนกิโยตินยังคงดังก้องอยู่ในหูของเขา โลกใต้แสงจันทร์ถูกพันธนาการไว้ด้วยโชคชะตาอันแสนเศร้า ผู้คนที่ไม่มีที่ให้กลับไปได้แต่เร่ร่อนอยู่ในบ้านเกิดของตน ผู้หล่อคบไฟที่อาบไล้แสงจันทร์ที่ทาบทอลงมายามราตรีนิรันดร์มาเยือน ได้จุดไฟที่ไม่มีวันมอดดับและเริ่มการเฝ้ายาม