ค่าสถานะตามเลเวล
| พลังโจมตี | 674 |
|---|---|
| ความแรงคริ | 44.1% |
ไทย
Bygone Azure Teardrop
ความเร็วของการโจมตีปกติเพิ่มขึ้น 10%; ภายใน 14 วินาที หลังจากใช้สกิลธาตุ: ในทุก 1 วินาที การโจมตีปกติจะสร้างความเสียหายเพิ่มขึ้น 4.8%; ในช่วงเวลาดังกล่าวหลังจากที่การโจมตีปกติถูกศัตรู การโจมตีปกติจะสร้างความเสียหายเพิ่มขึ้น 9.6% โดยที่เอฟเฟกต์นี้ ในทุก 0.3 วินาที จะเกิดขึ้นได้มากสุด 1 ครั้ง และตลอดช่วงระยะเวลาต่อเนื่อง ความเสียหายของการโจมตีปกติ จะสามารถเพิ่มด้วยวิธีที่กล่าวข้างต้นนี้ได้มากสุด 48% ซึ่งเอฟเฟกต์จะถูกลบล้าง เมื่อตัวละครออกจากการต่อสู้ และการใช้สกิลธาตุอีกครั้ง จะลบล้างเอฟเฟกต์เดิมที่มีอยู่ก่อน
ตัวละครที่ใช้ — สื่อเวท
เรื่องราว
ครั้งหนึ่งฉันเคยเดินบนเนินทรายสีเงินอันระยิบระยับ สามพี่น้องร่วมเต้นรำกับแสงจันทรา เมื่อเงาดำทอดลามไปทั่วผืนดิน เลือดและน้ำตา มาบรรจบกันเป็นสวนน้ำพุ... เพราะความโศกเศร้าของราชินีแห่งบุปผา นครแห่งไพลินจึงท่วมไปด้วยหยาดน้ำตา ภายใต้โดมสีฟ้าเหล่านั้น ชาว Tighnarian ต่างอวดอ้างความฉลาดหลายชั่วอายุคน ผู้คนกล่าวว่า เมือง Tulaytullah ของชาว Tighnarian เป็นอัญมณีที่ราชินีแห่งบุปผาหวงแหนเป็นที่สุด ในยุคทองคำนั้น แม้แต่ใบหน้าซีดเซียวของแสงจันทร์ก็ยังส่องประกายราวกับอำพันและน้ำผึ้ง ในสวนที่บานสะพรั่งด้วย Padisarah สีม่วงอันชวนฝัน ผลทาฑิมอวบอิ่มส่งเสียงร้องเพลงเจื้อยแจ้ว... ลำคลองส่องประกายระยิบระยับ แม้แต่วันที่เหล่าทวยเทพสิ้นใจก็ไม่อาจถูกพายุทรายบดบัง "Xiphos ขุนนางที่ถูกเนรเทศ ผู้ซึ่งเป็นที่รักของข้า..." "Xiphos ดาบแห่งรัฐนคร ผู้เป็นที่รักของญิน..." "ขอให้แสงแห่งจันทราจงคืนความสงบ ระบำในค่ำคืนนี้ขอมอบแด่เจ้าเพียงผู้เดียว" "พรุ่งนี้ข้าต้องจากไปแล้ว เหล่านักปราชญ์ได้ขายข้าให้กับวังแห่ง Badanah" "ข้าไม่อาจลืมว่าบรรพบุรุษของเขาทำลายบ้านเกิดของข้า และทำให้คนของข้าเป็นทาสอย่างไร" "ข้าต้องไปรับใช้ศัตรู ร่วมเต้นรำ พูดจาไพเราะ และอยู่ท่ามกลางพวกเขาเหมือนสายลมยามค่ำคืนที่พลิ้วไหว..." "แต่ Xiphos ผู้เป็นที่รักของข้า... ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวและดอกบัวในค่ำคืนนี้ จะเป็นของเจ้าแต่เพียงผู้เดียว" "แต่ Xiphos เอ๋ย Xiphos ที่รักของข้า... โปรดอย่าได้ลืมชื่อของข้า อย่างน้อยก็ในค่ำคืนนี้" เพื่อประจบสอพลอราชาผู้ฉ้อฉล เหล่านักปราชญ์ที่ปกครอง Tulaytullah จึงได้นำถวายเครื่องบรรณาการ Makhaira นักเต้นรำแห่งวังหลวงก็อยู่ในรายชื่อนั้นเช่นกัน จึงถูกบังคับให้ต้องอำลาจากคนรักนัยน์ตาสีทอง ต่อมาเรื่องราวถูกส่งต่อจากปากต่อปากอย่างมากมาย และถูกลืมเลือนไปจากหลายความทรงจำ... Makhaira แก้แค้นได้สำเร็จ และล้มล้างอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ในทะเลทรายได้สิ้นซาก... แต่ชีวิตของเธอกลับถูกงูร้ายกลืนกิน และดึงดูดเข้าสู่นิทราที่ไม่อาจฟื้นคืนภายใต้ผ้าห่มทรายสีทอง Xiphos ได้ชื่อว่าเป็นขุนนางชั้นสูง แต่กลับตายอย่างไร้ประโยชน์เพราะปกป้องขุนนางที่สงสัยตน... ดาบของ Tulaytullah นั้นเปื้อนเลือดเพราะเจ้าชายที่ถูกเนรเทศอีกคน ผู้ซึ่งสูญเสียเกียรติยศและความหวังไป แต่การถูกเนรเทศของเขาเป็นเพียงของขวัญจากนักเต้นรำที่มีหัวใจดั่งอสรพิษ ผู้ที่ญินเลี้ยงดูมา สุดท้ายแล้ว ความดีและความชั่วต่างก็ถูกบดขยี้ด้วยวงล้อแห่งโชคชะตา นครไพลินพังทลายและจางหายไป ราวกับหยาดน้ำตาที่แห้งเหือดภายใต้แสงแดดที่แผดเผา