ค่าสถานะตามเลเวล
| พลังโจมตี | 565 |
|---|---|
| พลังโจมตี | 27.6% |
ไทย
Unfinished Masterpiece
เมื่อใช้สกิลธาตุ โบนัสความเสียหายธาตุทั้งหมดจะเพิ่มขึ้น 8% เป็นเวลา 15 วินาที และได้รับ "บ่วงพันธะชีวัน" ที่มีค่า 24% ของพลังชีวิตสูงสุด โดยที่เอฟเฟกต์นี้จะเกิดขึ้นมากสุดหนึ่งครั้งในทุก 10 วินาที เมื่อ "บ่วงพันธะชีวัน" ถูกลบล้าง โบนัสความเสียหายธาตุทั้งหมดจะเพิ่มขึ้น 2% ทุก 1000 หน่วย ของปริมาณที่ลบล้าง เป็นเวลา 15 วินาที ด้วยวิธีนี้ โบนัสความเสียหายธาตุทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นสูงสุดไม่เกิน 12%
ตัวละครที่ใช้ — สื่อเวท
เรื่องราว
... เนื่องจากสาเหตุที่ทุกคนรู้กันดี บทละคร "Coppelia ไขลาน" ไม่เคยถูกเปิดเผยและตีพิมพ์มาก่อน ในบรรดาผู้รอดชีวิตจากโรงอุปรากรเกียรติยศในวันนั้น มีผู้ชมบางคนอาศัยความทรงจำเขียนเนื้อหาและบทละครบางส่วน ที่แสดงก่อนช่วงพักครึ่งออกมา หลังจากได้ขออนุญาตจากลูกหลานของคุณ Coppelius และคนที่กล่าวมาข้างต้นแล้ว สำนักงานของเราได้เก็บรวบรวมและสรุปเอกสารที่เกี่ยวข้อง พยายามที่จะเขียนบทบาทของท่าน Coppelius ออกมาให้สมจริงที่สุด แม้จะเป็นแค่การมองจากด้านเดียวเท่านั้น แต่ก็หวังว่าจะช่วยดึงความคิดเห็นของคนอื่นออกมาด้วย ... เนื้อหาโดยสรุป: แผนการของ Coppelius ถูกเปิดโปงต่อหน้านักล่าเงาได้อย่างไร และวิธีการอำลาครั้งสุดท้ายต่อ Coppelia ก่อนจะถูกลงโทษเป็นอย่างไร ... Coppelius: จงขับร้องเพื่อข้าเถอะ Coppelia ผู้เป็นความรัก เป็นบาป เป็นจิตวิญญาณของฉัน โปรดขับร้องเพื่อข้าเป็นครั้งสุดท้ายเสีย Coppelius: จงผูกสายใยในใจข้า จงใช้มันผูกมัดข้าให้แน่น จงล่ามข้าไว้ด้วยโซ่ตรวน และปล่อยให้ข้าถูกทำลาย ภายในสายตาของเจ้า Coppelius: เพราะข้าได้ตัดสินใจแล้ว นับจากนี้ต่อไป จะไม่แสวงหาคนที่ทำให้ข้าเบิกบานใจอีก แต่ข้าจะมอบความเบิกบานให้กับคนที่เลือกแทน Coppelius: ถึงแม้เจ้าจะหัวเราะเยาะต่อทุกสิ่งที่ข้าทำเพราะเหตุนี้ นั่นก็ไม่ใช่เพราะความคิดของข้าโง่เขลา แต่เป็นเพราะการกระทำของข้าก็งุ่มง่ามเช่นนี้แหละ Coppelia: เจ้าจักให้ข้าขับร้องอย่างไรเล่า? คนรักเอ๋ย เจ้าต้องการให้ข้าขับร้องเพื่อบาปและโทษทัณฑ์ ที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้นี้อย่างไรกัน? Coppelia: ผู้คนในโลกแค่มองเห็นภาพภายนอกที่เต็มไปด้วยสีสันก็รู้สึกดีใจแล้ว เสมือนคนที่มีความมุ่งมั่นแสวงหาผลไม้ที่เคลือบสีทองเอาไว้ แต่หารู้ไม่ว่าภายในได้ซ่อนยาพิษที่ถึงแก่ชีวิตเอาไว้ Coppelia: Coppelius เอ๋ย Coppelius ของข้า ทุกสิ่งที่เจ้าแสวงหา เปรียบเสมือนฉากละครอันว่างเปล่าที่ไม่ทิ้งร่องรอยใด ๆ ไว้ เพราะผู้มีปัญญาย่อมต้องรู้ดีว่า สิ่งยั่วยวนจะต้องจบลงในที่สุด ... สรุปเนื้อหา: Coppelia ได้สารภาพจุดประสงค์ที่แท้จริงของการเดินทาง ให้กับชายหนุ่มที่ร่วมทางมาด้วยได้รับฟัง และตัดสินใจจะเดินตามผู้สร้าง ผู้ซึ่งจากไปแล้วในสายตาของเธอ ... Nathaniel: แม้เรื่องนี้ออกจะไร้สาระ แต่ก็เป็นสิ่งปกติในโลกหล้า ผู้มีปัญญามักจะฟังคำสั่งของคนเขลา ชีวิตคนเราก็เหมือนสุขนาฏกรรมที่เฉิ่มเชยดี ๆ Coppelia: ถูกต้องแล้ว เพราะฉะนั้น ท่านไม่ต้องเป็นห่วงข้าหรอก อีกไม่นาน ความทุกข์ทรมานทั้งหมดนี้จะหายไปอย่างสิ้นเชิง Coppelia: ผู้ที่สร้างข้าขึ้นมาได้ลาลับโลกไปแล้ว เมื่อฟันเฟืองที่ขึ้นสนิมเหล่านั้นกลายเป็นเถ้าถ่านเช่นเดียวแล้ว บาปทั้งหมดจะถูกลืมเลือน และสำหรับเลือดเนื้อแล้วนั้น การลืมเลือนก็เท่ากับให้อภัยเช่นกัน Coppelia: ข้าไม่ต้องเห็นดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว ไม่ต้องได้ยินนกน้อยขับขานอยู่กลางป่าอย่างเริงร่า ไม่ต้องปล่อยให้หัวใจดวงนี้เต้นลำพัง อยู่บนโลกที่ปราศจากคนสร้างมันขึ้นมาอีกแล้ว Nathaniel: เจ้าคิดจะทำอย่างไร? Coppelia: หัวใจดวงนี้ ที่เต้นเหมือนร่างกายที่มีเลือดเนื้อ ได้แปดเปื้อนบาปหนักแบบเดียวกันในระหว่างการเดินทาง ความเสียใจที่ทรมานหัวใจดวงนี้ จะหาความสงบสุขได้จากที่ไหนกัน? ...