Thundering Fury

ดอกไม้ป่าสีม่วงที่รอดชีวิตจากกองไฟบนภูเขา มันเป็นพยานของการล่มสลายทั้งปวงของชนเผ่าโบราณ ในเทศกาลที่จะถึงนี้ จอมเวทจะเรียก Thunderbird ด้วยเลือดของผู้บริสุทธิ์ ผู้คนในเผ่าต่างคาดหวังว่า Thunderbird จะยอมรับการเสียสละอันศักดิ์สิทธิ์นี้และปรากฏออกมาเหมือนเมื่อหลายปีก่อน แต่เมื่อ Thunderbird มาที่เหนือหัวของฝูงชน มันเป็นเสียงสายฟ้าแห่งการทำลายล้างที่ดังกึกก้องอยู่ในท้องฟ้า เพื่อเป็นการตอบแทนเพลงที่ได้ยินโดยบังเอิญ เพื่อที่จะนำการแก้แค้นที่โหดร้ายมาสู่คนหนุ่มสาว Thunderbird ได้แสดงธาตุแท้ของมันออกมา ลบชนเผ่าน้อย ๆ ออกไปจากแผนที่ของโลก

ขนของ Thunderbird ที่เปล่งประกายเป็นสีม่วง บางทีอาจจะเป็นหลักฐานการมีอยู่ของชนเผ่าที่ถูกทำลายไปในอดีต ชนเผ่าในสมัยโบราณนั้นมองว่า Thunderbird เป็นเหมือนดั่งเทพผู้คุ้มครองผู้ปลดปล่อยสายฟ้าลงมาทำลายทุกอย่างได้ในพริบตา ในคืนอันมืดมิดคืนนึง มิตรภาพอันแสนงดงามได้ก่อตัวขึ้นระหว่างมันและเด็กหนุ่ม ในตอนที่นกอสูรบินจากไป เด็กหนุ่มได้เก็บขนนกที่ตกอยู่ขึ้นมา "เมื่อเธอกลับมาพร้อมกับสายฟ้าและสายฝนอีกครั้ง" "ฉันจะร้องเพลงอื่นให้เธอฟัง" สัญญาที่ไม่สามารถรักษาไว้ได้นั้นทำให้นก Thunderbird ถึงกับคลุ้มคลั่ง มันทอดทิ้งป่าเขาที่ได้กลายเป็นเถ้าถ่าน จนกระทั่งหลายปีต่อมามันถูกมองว่าเป็นอสูรที่สร้างความคุกคามและต้องถูกกำจัด หลายปีผ่านไป แผ่นดินที่เคยถูกเผาก็เริ่มฟื้นคืนกลับมา ขนนกสายฟ้าในอดีตถูกฝังอยู่ท่ามกลางพืชพรรณ และเรื่องราวของพวกเขาก็ถูกลืมเลือนไปพร้อมกับชนเผ่า

นาฬิกาทรายที่หรูหราซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นของชนเผ่าโบราณที่บูชา Thunderbird แต่เมื่อชนเผ่าถูกทำลายไปหมดแล้ว นาฬิกาทรายก็ค่อย ๆ ถูกลืมเลือนไปด้วยเช่นกัน นาฬิกาทรายที่ทำจากอเมทิสต์และทองคำอำพัน แต่เดิมเป็นนาฬิกาของนักเวท ทุกครั้งเมื่อถึงช่วงเวลาของ Thunderbird นาฬิกาทรายนี้จะบอกเวลา ในพิธีกรรมขั้นสุดท้ายของชนเผ่า Thunderbird ที่คลุ้มคลั่งคว่ำแท่นบูชาที่เปื้อนเลือด นาฬิกาที่บอกถึงการมาของเทพผู้คุ้มครอง ในตอนนี้กลายเป็นเสียงระฆังมรณะของสายฟ้า Thunderbird ทำลายทั้งเผ่าเพียงเพื่อล้างแค้นให้กับผู้ที่ร้องเพลงนี้ผู้เดียว แต่ความจริงที่ Thunderbird ไม่เคยรู้ก็คือเด็กหนุ่มได้เสียสละตนเพื่อบูชา ทั้งหมดเพื่อชนเผ่า เพื่อพรจาก Thunderbird

แก้วประกอบพิธีกรรมที่พวกนักเวทในอดีตเคยใช้ มันใช้เพื่อบรรจุเลือดสด ๆ และถวายให้แก่ Thunderbird ในช่วงเวลาที่ Thunderbird ยังคงโบยบินอยู่บนท้องฟ้า มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งร้องเพลงอย่างไม่เกรงกลัวต่อพายุฝนที่ตกหนัก ท่ามกลางภูเขา ถูกดึงดูดด้วยเสียงของเขา Thunderbird ร่อนลงมายังพื้นดินเพื่อมาอยู่ข้าง ๆ เขา "ช่างเป็นทำนองที่น่าสนใจจริง ๆ เธอ เจ้ามนุษย์ตัวจ้อย ไม่เกรงกลัวต่อสายฟ้าและพายุงั้นเหรอ?" "เด็กอย่างฉันสามารถนำความสงบมาสู่สายฟ้าและพายุได้" เด็กหนุ่มหยุดร้องเพลงและตอบคำถามของ Thunderbird Thunderbird ร้องขึ้นมาอย่างภาคภูมิในทันใดและหยุดพูด เพราะว่ามันเป็นเพลงที่ไพเราะเสนาะหูเหลือเกิน มันเป็นการพบกันครั้งสุดท้ายระหว่าง Thunderbird และเครื่องสังเวย เมื่อ Thunderbird ค้นหาเด็กชายอีกครั้ง มันเห็นเพียงแท่นบูชาที่สูงและเลือดในถ้วยทองคำ

ในชนเผ่าโบราณที่บูชาธันเดอร์เบิร์ด Thunderbird นั้น มงกุฎของนักเวทที่ได้รับความนับถืออย่างสูง นกที่บินสูงท่ามกลางพายุสายฟ้าและนำมาซึ่งสายฟ้าสีม่วงและฝน ชนเผ่าโบราณนั้นรู้สึกขอบคุณสำหรับพรและเกรงกลัวต่ออำนาจของมัน นักเวทจะถูกเลือกให้ถวายเลือดเพื่อการป้องกันและการให้อภัย ยังไงแล้ว Thunderbird ก็เป็นอสูร มันไม่ได้สนใจการบวงสรวงของผู้คน ผู้คนนั้นไม่ได้รู้อะไรเลย และยังถือเอาความไม่แน่นอนของ Thunderbird ว่าเป็นพรจากฟ้า อย่างไรก็ตามเพียงแค่การหายใจของมันก็สามารถชี้เป็นชี้ตายให้แก่ผู้คนได้ จากบนฟากฟ้า ผู้คนนั้นไม่ได้ต่างอะไรไปจากฝูงสัตว์ จนกระทั่งวันหนึ่งเสียงเพลงได้ทะลุเข้าไปในดงของพายุสายฟ้า ฝ่ากลุ่มก้อนเมฆและมอบแสงสว่างน้อย ๆ ให้กับมัน