Instructor

นักเรียนทุกคนในโรงเรียนนั้นล้วนรู้ดีว่าครูฝึกสอนที่เข้มงวดนั้นคือ ทหารผู้จริงจัง แต่ทุกอาทิตย์จะมีสักวันหรือสองวันที่เขาจะวางดอกไม้สีเหลืองเล็ก ๆ ไว้บนหน้าอกของเขาด้วยอารมณ์ที่ดี รอยยิ้มที่มุมปากของครูฝึกนั้นสามารถทำให้นักเรียนโล่งใจได้เสมอ เข็มกลัดดอกไม้สีเหลืองที่ครูฝึกกลัดนั้นหมายความว่านักเรียน สามารถหยุดงานหนึ่งวันและกลับบ้านได้ เมื่อต้องบอกลากับนักเรียนที่เกเร ครูฝึกทันจะมาที่สุสานที่เงียบสงัด หลังผ่านช่วงเวลาของความเงียบไปสักพัก ครูฝึกจะทำความเคารพเหล่าครอบครัวที่ถูกสลักชื่ออยู่บนป้ายหลุมศพ

ครูฝึกที่โหดเหี้ยมเองก็มีประสบการณ์กับเปลวเพลิงแห่งสงครามและคุ้นเคยกับทักษะการต่อสู้ในสนามรบที่แสนโหดร้าย สิ่งที่เขาสอนนักเรียนนั้นไม่เพียงแต่เป็นเทคนิคการป้องกันตัวใน สนามรบ ไม่เพียงแต่เป็นการฆ่าและการป้องกันตัว เทคนิคที่เขาสอนคือความสามารถในการเอาชีวิตรอดในแดนหน้าของสนามรบ การเคลื่อนไหวและเทคนิคทุกอย่างที่เขานำมาใช้คือการแสดงความ เคารพต่อทหารผ่านศึก มันคือสิ่งที่ต้องสังเวยพี่น้องร่วมรบและทำให้เขาเป็นเขาในวันนี้

นาฬิกาพกที่ดูเก่านี้เป็นของรักของครูฝึก มันไม่ใช่ของที่ทางสถาบันออกให้ เมื่อสมัยที่ครูฝึกยังเป็นทหารอยู่ นาฬิกาพกนี้บอกเวลาในการเข้าโจมตี มันถูกทำสัญลักษณ์ของการชนะและพ่ายแพ้ไว้ และก็ยังมีการนับจำนวนชั่วโมงจนถึงที่สุดของทหารอีกด้วย สำหรับเหล่านักเรียน มันคือความยากลำบากที่พวกเขาต้องอดทนจนกว่าจะเป็นทหารที่แท้ จริงได้

จากประสบการณ์ของนักเรียนสถาบันการทหาร "การฝึกอบรมอิสระ" นั้นยังห่างไกลจากการเป็นอิสระ เหล่าครูฝึกจะนั่งเฝ้าและคอยดูพวกนักเรียนฝึกซ้อมในสนามอย่างเอาเป็นเอาตาย ชาหนึ่งแก้วพร้อมด้วยการเติมน้ำตาลมาก ๆ คือช่วงบ่ายของครูฝึกสอน ช่วงเวลาที่สงบสุขนี้เป็นสิทธิพิเศษของครูฝึกและเป็นศูนย์รวมของ สิทธิและอำนาจของเขา

"ฉันไม่มีความสามารถในการออกคำสั่งกองทหารอย่างท่านผู้พัน" "ไม่สามารถทำอะไรอื่นนอกจากเป็นทหาร" "สิ่งที่ฉันพอจะทำได้คือการฝึกเจ้าเด็กพวกนี้อย่างเข้มงวด" "ให้พวกเขาสามารถอยู่ในสนามรบต่อไปได้นานอีกสักนาทีก็ยังดี"