Bloodstained Chivalry

เป็นดอกไม้สีขาวที่เห็นได้ทั่วไปซึ่งถูกหญิงสาวที่ได้รับความช่วยเหลือติดเอาไว้ที่หน้าอกของอัศวิน มันแห้งและแข็งกระด้างโดยโลหิตจากการนองเลือดทั้งหมดของเขา เมื่ออัศวินพเนจรโค่นอสูรลงครั้งแรกและกำลังจะช่วยเหลือหญิงผู้เคราะห์ร้าย เขาปฏิเสธที่จะรับเงินตอบแทน เพราะงั้นจึงได้รับดอกไม้สีขาวจากหญิงสาว "รางวัลเพียงอย่างเดียวของอัศวินก็คือการได้ฝึกฝนวิถีแห่งอัศวิน" "ดอกไม้ดอกนี้จะเป็นเสมือนเหรียญที่ระลึกของฉัน แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว" ดอกไม้นี้ถูกติดอยู่บนหน้าอกของเขาจนถึงตอนที่โดนเลือดสาดใส่ซ้ำไปซ้ำมา เหมือนกันกับเกราะเงินของอัศวินที่เปลี่ยนกลายเป็นสีดำราวกับค่ำคืนของฤดูหนาว และก็ยังเหมือนกันกับจิตใจของอัศวินที่แข็งขึ้นราวกับเหล็กดัดที่ถูกเผาไฟและแช่น้ำ

หนึ่งในขนนกกานับไม่ถ้วนที่ติดอยู่กับอัศวินอาบเลือด กาเป็นนกที่คล่องแคล่ว จะตามความกระหายเลือดของผู้เลี้ยงไปทุกที่เพื่อตามหาเหยื่อ ในที่สุดอัศวินอาบเลือด ก็ไม่สามารถแยกแยะกลิ่นเลือดที่กระจายออกไปได้ว่า มันเป็นเลือดของศัตรูที่หลั่งไหลหรือว่าเลือดของตัวเอง ในที่สุดเขาก็เข้าใจ ในการต่อสู้อันยาวนานของเขา วิถีอัศวินของเขา ทำให้อัศวินที่เคยมีสีขาวบริสุทธิ์ครั้งหนึ่งกลายเป็นอสูรที่น่ากลัว สิ่งที่อยู่เคียงข้างเขามีเพียงอีกาที่คอยติดตามรอยเปื้อนเลือดของเขา

หลังจากที่อัศวินอาบเลือดก้าวเข้าสู่ใต้หุบเหว และไม่ได้พบเดือนพบตะวัน ถึงแม้จะมีเครื่องมือเพื่อดูเวลาแต่ในสุดท้ายแล้วเวลาก็สูญเสีย ความหมายของมันไป นี่เป็นเรื่องราวเรื่องสุดท้ายของอัศวิน ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ตัดขาดจากโลก อัศวินผู้อาบย้อมด้วยเลือดจนเป็นสีดำนั้น เข้าใจดีว่าโลกนี้ไม่มีที่ว่างพอให้เขาอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเข้าไปสู่ส่วนลึกของประเทศโบราณที่ถูกทำลายและตายในการต่อสู้ภายในรังของอสูร ที่ส่วนลึกของโลก เขาเข้าใจเรื่องราวของต้นกำเนิดของอสูรในตอนท้ายของประเทศโบราณ "มหาอาณาจักรโบราณถูกลงโทษด้วยทัณฑ์ที่ไม่เป็นธรรม" "ประชาชนของมหาอาณาจักรโบราณบิดเบี้ยวและกลายเป็นอสูร" "วิถีอัศวินของข้า มีหรือจะทนเห็นความอยุติธรรมเช่นนี้ได้" "หาก Abyss คือชื่อของมัน งั้นข้าก็จะขอภักดีต่อมันเอง"

แต่เดิมเป็นถ้วยเงินที่มีความหรูหราและสลักด้วยทองคำแสดงถึงร่องรอยของฮีโร่ แต่เลือดและควันที่เกาะหนาทำให้ไม่สามารถจดจำรูปร่างเดิมได้ หลังจากความหายนะเกิดขึ้นอัศวิน Demonslayer ก็รีบไปที่สนามรบและปราบอสูรลง ท่ามกลางบ้านที่พังทลายลง ไม่เหลือร่องรอยของผู้คนให้ช่วยเหลืออีกต่อไป อัศวินผู้ลิ้มรสความขมขื่นของความล้มเหลวได้เก็บถ้วยที่ดำคล้ำ ท่ามกลางซากปรักหักพังเพื่อเป็นของย้ำเตือน เพื่อกำจัดโลกของอสูร, ความยากจนและความชั่วร้าย

ตกแต่งอย่างงดงามด้วยหน้ากากทองคำและเหล็กซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นของอัศวินที่สูงศักดิ์ มีเลือดดำเปรอะเปื้อนจนมากเกินไปและเป็นไปไม่ได้เลยที่จะล้างให้กลับมาเหมือนเดิม เมื่ออัศวินโค่นอสูรตัวที่หนึ่งร้อยลง ในตอนที่เขายื่นมือไปช่วยผู้ประสบภัยนั้น เธอกลับกรีดร้องและผลักไสเขาออกไป ถึงตอนนั้นอัศวินจึงได้รู้ หลังจากการสู้รบนับไม่ถ้วนใบหน้าของเขานั้นก็เต็มไปด้วยเลือดของศัตรูและของเขาเอง ใบหน้าของเขานั้นเปลี่ยนไปจนดูโหดร้ายมากกว่าอสูรเสียอีก "งั้นก็ให้หน้ากากนี้แทนใบหน้าของฉันละกัน" "ให้ผู้คนที่ฉันช่วยเหลือไม่ต้องมองมาโดยตรง" "ฉันกลายเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจเพราะการต่อสู้ฆ่าฟัน"